


Doktor Öğretim Üyesi
İstinye Üniversitesi
İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi
Psikoloji Programı (İngilizce)
0 aktif filtre
KOAH’lı bireylerde sanal gerçeklik destekli ikili görev eğitim uygulamasının serebral, periferik kas, solunum kası oksijenizasyonu üzerindeki etkisini fNIRS görüntüleme yöntemi ile değerlendirmeyi amaçlamaktayız. Çalışmaya dahil edilen 30 KOAH’lı birey çalışma ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılacaktır. Çalışma grubuna konvansiyonel fizyoterapi ve rehabilitasyon programına ek olarak sanal gerçeklik destekli ikili görev eğitimi verilecektir. Kontrol grubuna ise, sadece konvansiyonel fizyoterapi ve rehabilitasyon programı uygulanacaktır. Her iki grupta da tedavi programı 6 hafta, haftada 3 gün şeklinde devam edecektir. Projemiz kapsamında uygulama öncesi ve sonrasında her iki grubun solunum kas kuvveti, solunum fonksiyonu, periferik kas kuvveti, yorgunluk, denge, fonksiyonel kapasite, günlük yaşam aktivitesi, bilişsel düzeyi, serebral, periferik ve solunum kas oksijenizasyonu değerlendirilip uygulamanın etkileri incelenecektir. Bu amaçlara yönelik olarak çalışmamız literatürde KOAH’lı bireylerde sanal gerçeklik destekli ikili görev eğitiminin kognitif fonksiyonlar ve oksijenizasyon açısından etkisini değerlendiren ve konvansiyonel fizyoterapi uygulamaları ile karşılaştıran ilk çalışma olacaktır.
Araştırmanın temel amacı profesyonel olmayan aktif sporcularda 4 hafta süreli bir denge antrenman programının M1 anodal tDCS uyarımı ile eşzamanlı uygulamasının denge ve hareket parametreleri üzerine etkisini araştırmaktır. Hipotezimiz motor korteks anodal uyamının sağlıklı, orta seviyede aktif katılımcılarda denge antrenmanının etkisini arttırması yönündedir. Elde edilecek veriler gerek gelecekte sporcularda performans arttırma çalışmalarına (zamandan ve maliyetten tasarruf ile daha kısa sürede daha etkin beceri geliştirilmesi) gerek ise hastalarda ve yaşlılarda oluşan denge bozukluğunu tedaviye yönelik nöromodulasyon literatürüne katkı sunacaktır. Özgün olarak çalışmamızda daha önce bir çalışmada bakılmış olan tDCS ve hareket parametreleri arasındaki ilişki incelenecektir. Ayrıca daha önce sporcularda uzun süreli denge antrenman programının tDCS ile kombinasyonu değerlendirilmemiştir. İkincil bir amaç olarak ise aynı katılımcılardan program öncesi ve sonrası sürekli performans testi, tahmini reaksiyon zamanı testi ve de depresyon-anksiyete ölçekleri ile geribildirimler alarak yine sporcu performansını doğrudan etkileyen tepki süresi, antisipasyon, dürtüsellik, dikkat ve duygudurum değişiklikleri ile ilgili veri elde edeceğiz. Sürekli performans testinde kişilerin hata sayıları (yanlış basma-komisyon) ve basmama sayıları (basması gereken yerde basmama-omisyon) artmadan, yanıt sürelerinin (reaksiyon zamanı) kısalması önceki çalışmalardan da alınan olumlu sonuçlar nedeniyle önemli bir olasılık olarak görülmektedir. Denge performansını arttırıp, reaksiyon zamanını kısaltırken aynı anda duygu durumunu, dikkatini ve hata yapma oranını etkilemek beklemediğimiz ve de istenmeyen bir etkidir. Her ne kadar uyarı bölgemiz (motor korteks) bu işlevler ile doğrudan ilgili olmasa da çalışmada odaklanılan konular dışındaki fonksiyonlarda olası gözden kaçabilecek değişimleri kontrol etmek istemekteyiz.